<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>بازخوانی فقه سنتی در مواجهه با رخدادادهای روز</title>
		<description>بحث کردن بازخوانی فقه سنتی در مواجهه با رخدادادهای روز</description>
		<link>https://www.m-feqhi.ir/index.php/naghd/381-بازخوانی-فقه-سنتی-در-مواجهه-با-رخدادادهای-روز</link>
		<lastBuildDate>Tue, 18 Aug 2026 16:22:51 +0000</lastBuildDate>
		<generator>JComments</generator>
		<atom:link href="https://www.m-feqhi.ir/index.php/component/jcomments/feed/com_content/381" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<item>
			<title>محمود رفاهی فرد گفته ها</title>
			<link>https://www.m-feqhi.ir/index.php/naghd/381-بازخوانی-فقه-سنتی-در-مواجهه-با-رخدادادهای-روز#comment-114</link>
			<description><![CDATA[سخنرانی ایشان بیشتر صبغه ی خطابی داشت و از نظر علمی و تحقیقی به شدت ضعیف بود. گذشته از برخی مباحث مبنایی، اشتباهاتی فاحش در استنادات ایشان وجود داشت که به چند مورد اشاره میشود: 1. فرمودند که شیخ انصاری در بحث صاع من صبره از حل مساله عاجز شده و نوشته اند که این مساله را باید چهره ی نورانی دیگری حل کند که مقصود امام زمان است. در حالی که شیخ مساله را حل کرده اند و صرفا در انتها نوشته اند: هذا ما خطر عاجلا بالبال و قد اوکلنا تحقیق هذا المقام الذی لم یبلغ الیه ذهنی القاصر الی نظر الناظر البصیر الخبیر الماهر. روشن است که مقصود از ناظر بصیر، امام زمان علیه السلام نیست. 2.فرمودند روایت انما یفهم القرآن من خوطب به را که اخباری ها به آن استناد کرده اند شیخ انصاری جواب میدهد که برعکس، این حدیث علیه اخباری هاست. و علت نهی امام این بوده که ابوحنیفه نمی توانسته در قرآن توبر کند. اولا روایت، انما یعرف القرآن ... است نه یفهم.خطاب به قتاده هم هست نه ابوحنیفه.شیخ هم نفرموده این روایت اتفاقا علیه اخباری هاست بلکه فرموده اند که ناظر به معانی روشن نیست لذا درست برعکس ادعای آقای داماد است که میخواستند تدبری در قبال عمل به ظواهر را اثبات کنند. 3. مطرح کردند رفاعه تمام احادیثش در رابطه با عبید است. این مطلب غلط است. اولا در کتب اربعه روایات زیادی در غیر موضوع عبید از رفاعه نقل شده که با جستجویی ساده قابل دستیابی است ثانیا نجاشی در ترجمه ی او بعد از مدح او به تعابیری چون مسکونا الی روایته لا یعترض علیه بشیء من الغمز، کتابی در رابطه با فرائض را به او نسبت میدهند. چه طور ایشان چنین مطلبی به نظرشان رسیده؟؟؟ اما مباحث مبنایی ایشان نیز بسیار موهون بود. فرمودند در ادله ی اربعه، عقل و اجماع به همان کتاب و سنت بر میگردد و به بحث سیره عقلاء و احتیاج به عدم ردع اشاره کردند. ارجاع عقل به کتاب و سنت بسیار عجیب بود. ایشان به تفاوت عقل با سیره عقلاء واقف نیستند؟؟ یا این که فرمودند دلیل مهم حجیت خبر،سیره عقلاست و عقلا به خبر دال بر جواز برده داری عمل نمیکنند،اولا برخی علمای معاصر مانند آیه الله شبیری دلیل حجیت خبر را ادله ی شرعیه میدانند نه سیره ی عقلا. ثانیا واضح است که استناد به سیره ی عقلا، از جهت انتساب خبر به مروی عنه است و در این جهت، سائر سیره های عقلائی دخالتی ندارد.مثلا اگر روایتی بگوید در بیع نقدین قبض در مجلس معتبر است آیا آقای داماد ملتزم میشوند که این روایت حجت نیست چرا که عقلاء قبض در مجلس را معتبر نمیدانند؟؟ گویی ایشان تصور کرده اند که مراد اصولیین از تعبیر "عمل به خبر واحد" عمل خارجی بر طبق مضمون خبر است در حالی که مراد، اسناد مضمون به شارع است. و الا چگونه گفته میشود که مثلا فلان فقیه به فلان حدیث در باب حیض عمل کرده است؟! مطالب ایشان به هیچ وجه دقت لازم برای نظریه پردازی علمی را نداشت.بسیار ساده فرمودند که ان تصیبوا قوما بحهاله ولو علت نباشد حکمت که هست بعد مانند علت با آن رفتار کردند و هیچ اشاره ای به تفاوت علت و حکمت نکردند. جالب این بود که فرمودند گویی آیه الله شبیری نظر خاصی در باب علت و حکمت دارند. در حالی که آقای شبیری آن نظر را از والد معظم ایشان گرفته اند و عجیب بود که ایشان حتی به نظرات خاص والدشان نیز احاطه نداشتند....]]></description>
			<dc:creator>محمود رفاهی فرد</dc:creator>
			<pubDate>Sun, 11 Mar 2018 21:43:04 +0000</pubDate>
			<guid>https://www.m-feqhi.ir/index.php/naghd/381-بازخوانی-فقه-سنتی-در-مواجهه-با-رخدادادهای-روز#comment-114</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
